FAY
Fay is een hele lieve, aanhankelijke Bengaal van 15 jaar die het liefst de hele dag bij je op schoot zit om geaaid te worden. Oprecht de liefste poes die ik heb gehad!!! Wat haar typeert is dat je een hele avond op de bank kunt zitten en na een paar uur kunt beseffen: huh, hoe lang ligt Fay hier al op mijn schoot?? Zó gezellig is dat! Verder is ze gek op snoepjes, sowieso erg gefocust op eten. Ze drinkt graag uit een waterfontein. Liefst van keramiek, want van plastic krijgt ze katten acne (jaja, dat bestaat). We hebben sinds 2 jaar een tuin maar we durven haar eigenlijk niet naar buiten te laten, omdat we ook aan het water wonen en we weten daarnaast niet of ze, na al die jaren binnen, de weg terug nog kon vinden. In ons vorige huis vond ze het heerlijk om op het balkon in het zonnetje te liggen. En te rollen, want dat is ook typisch fay: ze rolt over de grond van blijheid. Vooral als je thuiskomt.

Ze woonde in haar vorige huis met veel katten, kinderen en ook honden. Dat maakte haar schuw; ze leefde vooral boven op zolder en kwam pas ‘s avonds naar beneden als het rustig was, om uitgebreid geaaid te worden. Haar schuwheid is ze over de jaren langzaam maar zeer zeker verloren. Ze heeft jarenlang met veel aandacht, plezier en liefde bij ons, een toen nog kinderloos stel, gewoond.

Wat Fay wel altijd heeft getypeerd, is dat ze, vooral ‘s nachts, ineens gaat ‘roepen’; vrij luid in salvo’s achter elkaar mauwen. Daar leefden we prima mee, maar sinds bijna 2 jaar hebben we een zoontje en die wordt constant wakker door haar. Door onze open trap en geen mogelijkheden onze poezen af te sluiten, gaat dat helaas niet meer samen. Hij slaapt slecht dus wij ook en dat houden we niet meer vol. Verhuizen naar een huis waarin de poezen wel afgesloten kunnen worden ‘s nachts, zit er met de huizenmarkt ook echt niet in.

Het roepen van Fay is ook eigenlijk toegenomen sinds ons zoontje erbij is. Ze vindt met zijn drukke enthousiasme (hij is gék op de poezen, maar de liefde is niet echt wederzijds) ook minder rust in ons huis, dus misschien komt dat daardoor. Ze verdient echt weer een fijne, warme plek waar ze zich veilig voelt dus misschien is het ook beter voor haar dat ze verhuist. Samen met Mimi, natuurlijk, die twee horen bij elkaar!

MIMI
Mimi (op haar paspoort staat Mittens, maar wij noemen haar Mimi) is een prachtige, lieve, wat excentrieke, aanhankelijke Bengaal van 12 jaar oud. Ze is niet zó aanhankelijk als haar oudere adoptiezus Fay, maar toch ook dol op aandacht op haar eigen manier. Mimi houdt meer van spelen dan Fay en vindt eten iets minder belangrijk. Behalve als er kipfilet op een boterham voorbijkomt, daar is ze dol op. Ze is óók dol op aan plastic likken en drinkt het liefst water uit de kraan, maar dat hebben we haar maar afgeleerd. Als we ‘s avonds op de bank zitten, is Mimi altijd in de buurt, maar op haar eigen plek. Vaak op een stoel aan de eettafel of op haar eigen, onbewoonde hoekje van de bank. Soms komt ze dan even onder luid gemiauw aandacht vragen en dan mag je haar uitgebreid aaien, tot zij er klaar mee is.

Ik zeg wel eens dat Mimi te slim is voor een kat. Daardoor lijkt ze soms in een constante staat van mopperigheid te zijn, terwijl ze een prinsessenleventje leidt :) Ze apporteert van alles en leert van situaties. Zo kreeg ze al snel door dat Fay veel aandacht kreeg door te rollen over de grond wanneer we thuiskwamen. Toen is Mimi dat ook gaan doen, maar die kan niet zo sierlijk rollen als Fay. Dus dat ziet er tot op de dag nog steeds heel houterig en hilarisch uit. Maar het levert haar iets op: meer aandacht, dus blijft ze het doen. Ik denk dat ze om die reden door de jaren heen ook vocaler is geworden. Ze miauwt als ze geaaid wil worden, als ze eten wil, als de bak schoon moet worden gemaakt… maar ook wanneer ze eenmaal geaaid wordt, dan miauwt ze uit tevredenheid. Zoals gezegd: het is een excentrieke kat. Maar wel een heeele lieve! Je kunt haar, na wat opbouwen van vertrouwen, zelfs als een baby’tje vasthouden en haar over haar kopje aaien. Dan spint ze heel hard en valt ze zo in slaap, te lief!